السُّعَار : حركت آتش . سَعُرَ الرَّجُلُ : گرما زده شده . خداى تعالى گويد : ( وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً - 10 / نساء ) و ( وَ إِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ - 12 / تكوير ) كه سُعِرَتْ بدون تشديد حرف ( ع ) هم خوانده شده . و آيه : ( عَذابِ السَّعِيرِ - 4 / حج ) كه فعيل در معنى مفعول است . ( عذاب شعله‌ور و افروخته است ) و آيه : ( إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ - 47 / قمر ) ( مجرمين در دنيا در گمراهى و در آخرت در عذابند ) . السِّعْر في السّوق : يعنى فزونى نرخ امتعه بازار كه تشبيهى به بالا رفتن شعلهء آتش است ( تورّم ) . سعى : السَّعْي : تند راه رفتن كه از دويدن آرام‌تر است و به طور استعاره در جديّت و كوشش در كار ، به كار مىرود ، چه كار خير و چه كار شرّ خداى تعالى در هر دو معنى و در آيات زير گويد : ( وَ سَعى فِي خَرابِها - 114 / بقره ) و ( نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ - 8 / تحريم ) و ( وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً - 33 / مائده ) ( وَ إِذا تَوَلَّى سَعى فِي الْأَرْضِ - 205 / بقره ) و ( وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرى - 40 / نجم ) و ( إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى - 4 / اللّيل ) و ( وَ سَعى لَها سَعْيَها - 19 / اسراء ) . و ( كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً - 19 / اسراء ) و ( فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِهِ - 94 / انبياء ) و البتّه به كار بردن بيشتر واژه - سعى - در كارهاى پسنديده است ، شاعر گويد : إنْ أَجْزِ علقمةَ بْنَ سعدٍ سَعْيَه * لا أَجْزِه ببلاءِ يومٍ واحد يعنى : ( اگر جزاى كوشش علقمه را ادا كنم يك روز هم پاداش بدى و سختى به او نمىدهم ) . خداى تعالى گويد : ( فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ - 102 / صافّات ) يعنى به آنچه كه در طلبش